Psychoterapeuta a lekarz psychiatra
Psycholog w odróżnieniu od psychiatry oddziałuje na pacjenta metodami psychologicznymi. Proces psychoterapii może być względnie długi, zwłaszcza gdy decydujemy się na uczestnictwo w terapiach wywodzących się z psychoanalizy lub relatywnie krótki w psychoterapii poznawczo-behawioralnej bądź grupie terapeutycznej tworzonej w ramach Poradni Zdrowia Psychicznego. Sporo podejść terapeutycznych uznaje łączenie farmakoterapii z psychoterapią. Taki typ terapii zaleca się zwłaszcza klientom, którym symptomy uniemożliwiają normalne funkcjonowanie, dla przykładu w głębokich zaburzeniach nastroju czy też nasilonych nerwicach. Psycholog z czasem dysponuje hipotezą dotyczącą źródła problemów zgłaszanych przez klienta a także technikami interwencji dzięki którym których potrafi doprowadzić klienta do wglądu w przyczyny swoich trudności bądź objawów. Ważka różnica między przyjmowaniem leków a terapią psychologiczną zasadza się na tym, że środki farmakologiczne nie modyfikują struktury osobowości pacjenta. Choć w wielu przypadkach mogą likwidować bądź redukować objawy, nie oddziałują na psychogenne przyczyny ich powstawania. Skutkiem tego wielu lekarzy zachęca swoich pacjentów do uczestnictwa w psychoterapii. Psycholog wchodząc w kontakt z klientem, pomaga mu zdobyć takie rozumienie jego trudności, które nie tylko wpływa na złagodzenie objawów, ale również wyposaża go w techniki radzenia sobie z nimi w razie nawrotu problemów.