Obrzezanie – co to jest
Obrzezanie to akt usunięcia pewnych części zewnętrznych męskich organów płciowych. Dla mężczyzn obrzezanie oznacza co najmniej amputację sporej części napletka i dokonywane jest w niedługim czasie od narodzin dziecka, czy (w innych kulturach) w czasie pokwitania, jako akt rozpoczęcia dorosłego życia. Wiele metod obrzezania polega jednak także na różnorakich sposobacg okaleczenia żołędzi, uniemożliwiające masturbację. Wielkośc grupy obrzezanych mężczyzn na świecie ocenia się na mniej więcej 20-30 proc., w tym większość ze względów kulturowych czy religinych.
Obrzezanie to obyczaj, mający zresztą różnoraką postać, wywodzący się ze starożytnego Egiptu jako symbol czystości, przejęty przez religię Mojżesza, rozpowszechniony potem i obecny wśród wielu ludów: Bliskiego Wschodu (m.in. Żydów i Arabów), Afryki, Ameryki Południowej, państw Azji Południowo-Wschodniej z regionu Jawy, Borneo i Nowej Gwinei, oraz Australii i wysp Pacyfiku.
Z przyczyn pozareligijnych, obrzezanie jest rozpowszechnioną praktyką w USA, na Filipinach, w Korei Płd., wielu krajach afrykańskich i na wyspach południowego Pacyfiku. Ocenia się, że większość rodzących się chłopców w tych krajach zostaje obrzezana. Europa odznacza się wyraźnie mniejszym procentem obrzezanych mężczyzn, Po II wojnie światowej zmniejszyła się popularność obrzezania również w Wielkiej Brytanii, Kanadzie i Australii.
Obrzezanie mężczyzny, rozumiane jako odcięcie części skóry napletka, jest również zabiegiem chirurgicznym stosowanym we współczesnej medycynie. Przymus obrzezania występuje jednak tylko w bardzo trudnych przypadkach stulejki. Jednak w przypadku niemowląt i dzieci zachodzi jednak dość rzadko z przyczyn naturalnych.