Zdrówko!

Dziurawiec zwyczajny zalicza się do ziół wieloletnich kwitnących na żółto. Spotkać je możemy kwitnące w stanie dzikim w Ameryce Północnej oraz w Europie. Dziurawiec przeważnie rozkwita na wiosnę. Nazwa łacińska tego zioła brzmi: hypericum perforatum. Dziurawiec używany był od dawna w medycynie naturalnej. Od niedawna dziurawcem interesują się także specjaliści medycyny konwencjonalnej z Zachodu, przede wszystkim pod względem jego użyteczności w terapii lęku i stanów depresyjnych.

Już średniowieczne czasopisma sygnalizują, że za pomocą dziurawca kurowano wszelkie stany zapalne, urazy, oparzenia, bóle mięśni, wysokie ciśnienie krwi, kłopoty z żołądkiem, bezsenność, hemoroidy czy depresję. Wnikliwe badania na skuteczność dziurawca w walce z chandrą i stanami lękowymi wykonano w Europie w latach 90-tych. Doświadczenia nie dostarczyły jednoznacznej odpowiedzi na zagadnienie, w jaki sposób dziurawiec oddziałuje na mózg podczas depresji. Dziurawiec zwyczajny jest ogólnodostępny w postaci wyciągów, tabletek, kapsułek, a także w postaci suszonych ziół do herbaty.

Przy zażywaniu leków przeciwdepresyjnych wyprodukowanych na bazie dziurawca ich początkowe przeciwdepresyjne działanie widoczne jest po ok. 4-6 tygodniach. Leki z dziurawca są niebywale popularne, ponieważ posiadają identyczną efektywność jak preparaty syntetyczne, a nie przynoszą dokuczliwych skutków ubocznych.

Przebiega nagle i kwalifikowana jest do schorzeń cywilizacyjnych. Dna moczanowa to choroba, wywołana za dużym stężeniem kwasu moczowego we krwi, co doprowadza do artretyzmu, stanu zapalnego, opuchnięcia i bolesności stawów. Wielokrotnie jest określana jako najbardziej uciążliwy wariant zapalenia stawów. Często bezpośrednią przyczyną dużego stanu kwasu moczowego we krwi są choroby nerek, związane z upośledzeniem wydalania kwasu moczowego, hiperurykemia oraz niewłaściwa dieta, które powodują odkładanie się kryształów kwasu moczowego w ścięgnach, co w efekcie doprowadza do bólu.

Dna moczanowa w większości wypadków dotyczy palucha, ale też innych stawów, na przykład kolan. Jest to schorzenie przewlekłe, bazująca na wielokrotnych nawracających napadach intensywnego, głębokiego bólu, czasami palącego lub pulsującego i obejmującego również sąsiednie stawy. Oprócz tego pojawia się obrzęk stawów, który jest w stanie w najcięższych przypadkach prowadzić do permanentnego defektu stawów oraz ścięgien.

Dna moczanowa leczona jest odpowiednimi lekami przeciwbólowymi, aczkolwiek konieczna jest trwała modyfikacja trybu życia – picie dużych ilości płynów, co pomaga w wydalaniu toksyn, unikanie alkoholu oraz żywności, zawierającej duże ilości tłuszczów. Polecane jest też stałe wykonywanie ćwiczeń.

Tytułowy topinambur, nazwany słonecznikiem bulwiastym to zioło pochodzące z grupy astrowatych. Gatunek ten pochodzący z Ameryki Północnej występuje aktualnie na wielu kontynentach i pełni kilka różnorakich zadań, jest rośliną zjadliwą, paszową oraz dekoracyjną. Roślina ta jest przydatna z powodu wysokiego potencjału produkowania biomasy zielonej. Jeżeli chodzi o bulwy to są one wysokowartościowym warzywem o wspaniałym smaku.

Ostatnimi laty topinambur zdobył swój szczyt jako roślina użytkowa, ponieważ poszczególne struktury rośliny są używane do wielu celów. Kolejnymi przyczynami, które sprawiły, że słonecznik bulwiasty cieszy się wysoką renomą są jego nieduże wymagania środowiskowe oraz stosunkowo łatwe rozpowszechnianie się.

Nieraz zdarza się, że hodowla wymyka się z pod kontroli i bulwy tego słonecznika mamy możliwość wykopywać z dala od plantacji, w związku z tym w wielu punktach na Ziemi roślina ta uważana jest za rodzaj agresywny. Na takich terenach monitoruje się rozprzestrzenianie się tej wszechobecnej rośliny oraz używa się mechaniczne, chemiczne oraz biologiczne zwalczanie. Mając na względzie powyższe fakty topinambur jest rodzajem szczególnym, odgrywającym różne role w środowisku jak i w życiu człowieka.

Blog E-papierosy odpowiada na pytania – czy są elektroniczne papierosy trujące dla zdrowia?

Przeglądając notki prasowe, oglądając telewizję, czy słuchając audycji radiowych możemy natknąć się na stwierdzenie, że e-papierosy są szkodliwe, dlatego że zawierają trujący glikol. Na pierwszy rzut oka, można pomyśleć że to stwierdzenie musi być prawdopodobne. Bo przecież glikol stanowi składnik nie przeznaczonych do spożycia preparatów takich jak odmrażacze szyb samochodowych lub płyny hamulcowe.

Nawet przez myśl nie przeszło by nam, żeby tę truciznę z własnej, nieprzymuszonej woli wdychać. Tutaj, warto rozjaśnić główną kwestię odnośnie substancji, jaką jest glikol. Glikol nie jest nazwą konkretnej substancji, ale grupy związków o przeróżnych własnościach chemicznych i biologicznych. Zazwyczaj wykorzystywane są dwa z nich: glikol etylenowy i glikol propylenowy.

W e-papierosach wykorzystuje się wyłącznie glikol propylenowy. Tymczasem inny od stosowanego – glikol etylenowy widnieje w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji niebezpiecznych jako substancja szkodliwa i umiarkowanie rakotwórcza. Zainteresowanych odsyłam do tekstu rozporządzenia. (). W rozporządzeniu tym stosowany glikol propylenowy nie figuruje. W innych krajach , np. Ameryce glikol propylenowy oceniony został za bezpieczny. Glikol propylenowy jest często wykorzystywany przy produkcji żywności, kosmetyków, środków higieny jamy ustnej, jako rozcieńczalnik, konserwant i nawilżacz. Ma też właściwości antybakteryjne i jego mgłami niegdyś były wyjaławiane sale szpitalne. W literaturze lekarskiej nie został odnotowany żaden przypadek śmierci, wywołanej za sprawą glikolu. Porównanie z papierosami.Każdego roku w Polsce z powodu palenia papierosów przedwcześnie tj. między 35 a 69 rokiem życia, następuje zgon około 43 tysięcy Polaków. Dla porównania w tak znacznie nagłaśnianych w telewizji i prasie karambolach na drogach ginie około 5 tysięcy osób. Wyliczono, że co 30 sekund w wypadkach drogowych na świecie, ginie jedna osoba. W przypadku papierosów, wyliczenia mówią o jednej osobie na 10 sekund.

Podsumowując, liquid nie jest szkodliwą substancją i zdecydowanie może zastąpić tradycyjne papierosy.

Choroba, w której występują objawy zarówno psychiczne, jak i fizyczne, w której dominuje znaczne pogorszenie nastroju, wywołane niskim poziomem aktywności w konkretnych częściach mózgu, to depresja. W chorobie tej występuje także pesymizm, utrata radości z życia, nawet z rzeczy, które przedtem przynosiły zadowolenie, poczucie niższości, poczucie winy bez konkretnego motywu, poddenerwowanie, problemy z koncentracją, bezsenność, opóźnienie w odbieraniu bodźców sensorycznych, a także spowolnienie niektórych reakcji fizycznych, na przykład trawienia, oddawania moczu.

Depresja może mieć odmienne natężenie, od lekkiego, cyklicznego stanu gorszego samopoczucia, aż do przewlekłego, nawracającego i głębokiego. Depresja może wystąpić w każdym wieku, nieco częściej pojawia się u kobiet niż u mężczyzn. Bezpośrednim podłożem depresji jest zmniejszona liczebność neuroprzekaźników, zwłaszcza serotoniny, noradrenaliny, acetylocholiny, dopaminy i GABA albo niewłaściwa odpowiedź komórek nerwowych na stymulację poprzez te neuroprzekaźniki.

Depresja może być podzielona na kilka rodzajów, w zależności od istnienia objawów oraz od powodów: choroba afektywna dwubiegunowa, z symptomami fizycznymi, reaktywna, endogenna. Terapia depresji powinno być zarówno farmakologiczne, jak i poprzez psychoterapię.