Zdrówko!

Dziurawiec zwyczajny zalicza się do ziół wieloletnich kwitnących na żółto. Spotkać je można kwitnące w stanie dzikim w Ameryce Północnej oraz w Europie. Dziurawiec przeważnie rozkwita na wiosnę. Nazwa łacińska tej rośliny brzmi: hypericum perforatum. Dziurawiec stosowany był od wieków w medycynie naturalnej. Od pewnego czasu dziurawcem interesują się również lekarze medycyny konwencjonalnej z Zachodu, szczególnie pod względem jego użyteczności w terapii niepokoju i stanów depresyjnych.

Już średniowieczne pisma sygnalizują, że przy pomocy dziurawca kurowano wszelkie stany zapalne, urazy, oparzenia, bóle mięśni, wysokie ciśnienie tętnicze, problemy z żołądkiem, bezsenność, hemoroidy czy depresję. Wnikliwe badania na efektywność dziurawca w walce z depresją i stanami lękowymi przeprowadzono w Europie w latach 90-tych. Badania nie dały konkretnej odpowiedzi na zagadnienie, w jaki sposób roślina ta wpływa na mózg w trakcie depresji. Dziurawiec zwyczajny jest sprzedawany w formie ekstraktów, tabletek, kapsułek, a także w formie suszonych ziół do herbaty.

Przy przyjmowaniu środków antydepresyjnych wyprodukowanych na bazie dziurawca ich pierwsze antydepresyjne działanie dostrzegalne jest po ok. 4-6 tygodniach. Leki z dziurawca stały niebywale popularne, ponieważ posiadają identyczną efektywność jak preparaty chemiczne, a nie przynoszą dokuczliwych skutków ubocznych.

Choć często uważana za szkodliwe ziele, gdyż jej kontakt ze skórą wywołuje pojawienia się pieczenia lub bólu, pokrzywa jest znaczącym ziołem leczniczym. W farmacji stosowane są jej kwiaty i korzenie. Pokrzywa jest też wykorzystywana do terapii bólu stawów, alergii oraz lekkiego przerostu gruczołu krokowego, a także jako środek moczopędny, dlatego może być też stosowana do terapii nadciśnienia.

Dawniej leczyło się nią biegunki, ale również zatwardzenia, astmę, stan zapalny opłucnej. Sądzono też w przeszłości, że posiada działanie ściągające, tamujące krwawienie, na przykład z nozdrzy czy macicy. Skład farmakolgiczny liści pokrzywy to w szczególności kwasy naturalne, a korzeni – sterole, lignany, lektyna, polisacharydy. Posiada także wiele aminokwasów, witamin i różnorodnych substancji odżywczych. Lecznicze ekstrakty z tej rośliny hamują syntezę mediatorów zapalnych, powodujących różne choroby, a także prostaglandyn oraz leukotrienów.

Pokrzywa może także być wykorzystywana jako lek przeciwbólowy, ale wówczas powinno się zażywać ją przez kilka dni. Mimo, że pokrzywa ma wiele działań leczniczych i zazwyczaj jest dobrze znoszona przez pacjentów, mogą niekiedy wystąpić skutki niepożądane. Może na przykład nieraz wystąpić podrażnienie przewodu pokarmowego. Pokrzywę należy przyjmować doustnie w formie wywarów, sproszkowanych ekstraktów lub kapsułek, a także wlewów dożylnych.