Co oznacza stwardnienie rozsiane?
Stwardnienie rozsiane to długotrwała, bardzo ciężka choroba neurologiczna, której nie można wyleczyć, gdyż wciąż nie zidentyfikowano jej przyczyny. W niektórych przypadkach predyspozycje do zachorowania na stwardnienie rozsiane są dziedziczne. W chorobie tej dochodzi do uszkodzenia włókien nerwowych, co przyczynia się do komplikacji w przekazywaniu impulsów między komórkami nerwowymi, a w konsekwencji do uszkodzenia nerwu wzrokowego, rdzenia kręgowego oraz mózgu.
Termin choroby pochodzi od tego, że demielinizacja nerwów odbywa się w rejonach, które są w różnych miejscach. Stwardnienie rozsiane zaczyna się u osób dojrzałych między dwudziestym a czterdziestym rokiem życia i o wiele częściej dotyczy kobiet niż panów. Choroba charakteryzuje się następującymi po sobie okresami zaostrzeń i okresami remisji, w których następuje poprawa stanu pacjenta.
Choroba przejawia się bólem mięśni, drętwieniem kończyn, osłabieniem organizmu, kłopotami z utrzymaniem równowagi, ze skoordynowaniem ruchów ciała, pogorszeniem widzenia, utratą pamięci, słabą sprawnością mentalną, a czasami również chandrą, manią i demencją. Leczenie polega na podawaniu preparatów z interferonem beta, leków przeciwzapalnych, kortykosteroidów, które łagodzą objawy choroby oraz zapobiegają ich nawrotom.