Pokrzywa piecze, ale i też leczy
Chociaż nierzadko traktowana jako szkodliwe ziele, gdyż jej styczność ze skórą powoduje wystąpienie pieczenia lub bólu, pokrzywa jest ważnym ziołem medycznym. W farmacji stosowane są jej kwiaty i korzenie. Pokrzywa jest też stosowana do terapii bólu stawów, reakcji uczuleniowych oraz lekkiego przerostu gruczołu krokowego, a także jako lek moczopędny, więc może być też stosowana do terapii wysokiego ciśnienia.
Dawniej leczyło się nią biegunki, ale również zaparcia, astmę, stan zapalny opłucnej. Uważano też kiedyś, że ma działanie ściągające, tamujące krwotoki, na przykład z nosa czy macicy. Zawartość farmakologiczna liści pokrzywy to przede wszystkim kwasy naturalne, a korzeni – sterole, lignany, lektyna, polisacharydy. Posiada również dużo aminokwasów, witamin i różnych składników odżywczych. Lecznicze ekstrakty z tej rośliny przeciwdziałają tworzeniu się mediatorów zapalnych, powodujących różne choroby, a także prostaglandyn oraz leukotrienów.
Pokrzywa może także być wykorzystywana jako lek przeciwbólowy, ale wówczas powinno się stosować ją przez kilka dni. Mimo, że pokrzywa posiada wiele cech leczniczych i przeważnie jest dobrze znoszona przez pacjentów, mogą czasami pojawić się działania niepożądane. Może na przykład nieraz wystąpić podrażnienie układu pokarmowego. Pokrzywę należy zażywać doustnie w postaci naparów, sproszkowanych wyciągów lub kapsułek, a także wlewów dożylnych.

Naturalny pierwiastek chemiczny, odmiana węglowodanu, występujący powszechnie w środowisku naturalnym, posiadający kilka odmian, to
Witamina C, nazywana również kwasem askorbinowym, stanowi jeden z najważniejszych naturalnych antyutleniaczy, a także jest czynnikiem wzrostu komórkowego, niezbędnym dla naprawy i życia tkanek, a tym samym dla wzrostu całego organizmu.
Owoce ostrokrzewu – jagody – czyli inaczej mówiąc