Zdrówko!

Siemię lniane uzyskuje się z lnu – kwitnącej rośliny koloru niebieskiego. Naturalny olej sporządzany na bazie siemienia lnianego jest bardzo rekomendowany do spożywania z racji ogromnej porcji kwasów tłuszczowych określanych też jako omega-3. Substancje te posiadają zdrowotny wpływ niemal na każdą część ludzkiego ciała. Oliwa z siemienia lnianego zawiera także kwasy omega-6 i omega-9, lecytynę, cynk, potas, magnez, białko, błonnik, a także wiele witamin z grupy B.

Siemię lniane doskonale wpływa na układ krwionośny, ponieważ obniża pułap LDL (szkodliwego) cholesterolu. Wspomaga optymalną pracę jelita grubego. Siemię lniane posiada właściwości przeciwnowotworowe. Jako bogate źródło celulozy, przeciwdziała zatwardzeniom i wzmacnia układ immunologiczny. Z przeprowadzanych badań wynika, że dzieci w wieku szkolnym, które zażywały jedną łyżeczkę oleju lnianego dziennie w znacznym stopniu rzadziej zapadały na infekcje dróg oddechowych aniżeli dzieci, które oleju lnianego nie konsumowały w ogóle.

Ponadto siemię lniane zmniejsza objawy cukrzycy poprzez regulowanie ilości cukru we krwi. Oliwa z siemienia lnianego wspiera odchudzanie poprzez zwiększenie tempa procesów metabolicznych w organizmie, a mianowicie pomaga spalić nadmiar, niezdrowych tłuszczy w organizmie.

Tokoferol, innymi słowy witamina e, to pierwiastek rozpuszczalny w tłuszczach, będący przeciwutleniaczem, chroniącym tkanki przed wolnymi rodnikami, które niszczą komórki, tkanki i organy. Pojawia się w 8 różnych postaciach, o różnych funkcjach. Witamina e w dużych ilościach pojawia się szczególnie w olejach roślinnych, żółtkach jajek, maśle, szparagach, nasionach słonecznika, suszonych śliwkach, orzechach, burakach, pomidorach, rzepie.

Witamina e jest potrzebna dla utrzymania płodności kobiet i mężczyzn, dla osłony przed wolnymi rodnikami, a więc przed starzeniem się komórek i tkanek, dla ochrony czerwonych krwinek, ochrony genów i dziedziczenia cech, wytwarzania hemoglobiny, odporności ścian tętnic i żył. Niedostatek tokoferolu pojawia się niesłychanie rzadko, u ludzi, którzy posiadają zaburzenia wchłaniania tłuszczów. Deficyt witaminy d może doprowadzić do kłopotów neurologicznych, chorób serca (niskie stężenie tej witaminy jest większym czynnikiem ryzyka rozwoju schorzeń serca aniżeli wysoki stan cholesterolu czy nadciśnienie tętnicze), niepłodności, zaburzeń pracy macicy.

Witamina E intensyfikuje również działalność dwóch enzymów, które hamują metabolizm kwasu arachidonowego, zwiększając tym samym wydzielanie prostacykliny z komórek śródbłonka, co z kolei rozszerza naczynia krwionośne i przeciwdziała agregacji płytek krwi.

W ostatnich miesiącach, pod wpływem wielu badań, które udowadniają, że sok z granatu ma dużo zdrowotnych właściwości, przybywa zwolenników tego produktu. Do tej pory był wykorzystywany przede wszystkim jako owoc, do wytwarzania deserów lub orzeźwiających soków, ale obecnie sięgają po niego coraz częściej zwolennicy zdrowej diety i zdrowego stylu życia.

Czysty sok z granatu, zawiera duże ilości antyutleniaczy, przede wszystkim polifenoli, które wpływają korzystnie na serce, system krwionośny, a także redukują poziom „złego” cholesterolu (czyli cholesterolu LDL) we krwi. W granacie jest kilka razy więcej zdrowotnych polifenoli niż w owocach cytrusowych, czerwonym winie czy zielonej herbacie, które również są uważane za bogate źródła przeciwutleniaczy.

Sok z granatu pozwala na dodatek zagwarantować odpowiedni transfer krwi do mięśnia sercowego, zapobiega tworzeniu się blaszek miażdżycowych, a tym samym zapobiega nadciśnieniu krwi oraz zawałowi serca. Według niektórych badań zapobiega także rakowi piersi, skóry oraz nowotworowi prostaty. Owoc ten zawiera składniki, które mogą pełnić rolę inhibitorów enzymów, które wywołują uszkodzenia chrząstek stawów w organizmie, a w związku z tym, powodują chorobę zwyrodnieniową stawów. Tak więc granat kuruje również te schorzenia.

Dziurawiec zwyczajny zalicza się do ziół wieloletnich kwitnących na żółto. Spotkać je możemy kwitnące w stanie dzikim w Ameryce Północnej oraz w Europie. Dziurawiec przeważnie rozkwita na wiosnę. Nazwa łacińska tego zioła brzmi: hypericum perforatum. Dziurawiec używany był od dawna w medycynie naturalnej. Od niedawna dziurawcem interesują się także specjaliści medycyny konwencjonalnej z Zachodu, przede wszystkim pod względem jego użyteczności w terapii lęku i stanów depresyjnych.

Już średniowieczne czasopisma sygnalizują, że za pomocą dziurawca kurowano wszelkie stany zapalne, urazy, oparzenia, bóle mięśni, wysokie ciśnienie krwi, kłopoty z żołądkiem, bezsenność, hemoroidy czy depresję. Wnikliwe badania na skuteczność dziurawca w walce z chandrą i stanami lękowymi wykonano w Europie w latach 90-tych. Doświadczenia nie dostarczyły jednoznacznej odpowiedzi na zagadnienie, w jaki sposób dziurawiec oddziałuje na mózg podczas depresji. Dziurawiec zwyczajny jest ogólnodostępny w postaci wyciągów, tabletek, kapsułek, a także w postaci suszonych ziół do herbaty.

Przy zażywaniu leków przeciwdepresyjnych wyprodukowanych na bazie dziurawca ich początkowe przeciwdepresyjne działanie widoczne jest po ok. 4-6 tygodniach. Leki z dziurawca są niebywale popularne, ponieważ posiadają identyczną efektywność jak preparaty syntetyczne, a nie przynoszą dokuczliwych skutków ubocznych.

Tytułowy topinambur, nazwany słonecznikiem bulwiastym to zioło pochodzące z grupy astrowatych. Gatunek ten pochodzący z Ameryki Północnej występuje aktualnie na wielu kontynentach i pełni kilka różnorakich zadań, jest rośliną zjadliwą, paszową oraz dekoracyjną. Roślina ta jest przydatna z powodu wysokiego potencjału produkowania biomasy zielonej. Jeżeli chodzi o bulwy to są one wysokowartościowym warzywem o wspaniałym smaku.

Ostatnimi laty topinambur zdobył swój szczyt jako roślina użytkowa, ponieważ poszczególne struktury rośliny są używane do wielu celów. Kolejnymi przyczynami, które sprawiły, że słonecznik bulwiasty cieszy się wysoką renomą są jego nieduże wymagania środowiskowe oraz stosunkowo łatwe rozpowszechnianie się.

Nieraz zdarza się, że hodowla wymyka się z pod kontroli i bulwy tego słonecznika mamy możliwość wykopywać z dala od plantacji, w związku z tym w wielu punktach na Ziemi roślina ta uważana jest za rodzaj agresywny. Na takich terenach monitoruje się rozprzestrzenianie się tej wszechobecnej rośliny oraz używa się mechaniczne, chemiczne oraz biologiczne zwalczanie. Mając na względzie powyższe fakty topinambur jest rodzajem szczególnym, odgrywającym różne role w środowisku jak i w życiu człowieka.