Zdrówko!

Miażdżyca to schorzenie powstałe na skutek długo utrzymujacego się wysokiego stężenia cholesterolu, wywołującego magazynowanie się w ścianach tętnic i powstawanie płytek miażdżycowych. Poza tym odkładający sie cholesterol powoduje, że ściany tętnic stają się sztywne, mało elastyczne i wywołują komplikacje w transporcie krwi oraz wysokie ciśnienie, które mogą skutkować w przyszłości udarem mózgu oraz chorobami układu sercowo – naczyniowego.

Miażdżyca przeważnie dotyczy średnich oraz dużych naczyń krwionośnych. Najlepszy lek na miażdżycę to zmiana trybu życia oraz stosowanie właściwej diety, ubogiej w nasycone kwasy tłuszczowe oraz węglowodany. Powinno się jeść mniejsze dawki pokarmu, ponieważ przejadanie się sprzyja nadwadze i akumulowaniu się cholesterolu. Trzeba być aktywnym fizycznie i wyeliminować siedzący styl życia. Przyczyny choroby mogą być różnorodne, przeważnie jest to wypadkowa kilku czynników.

Oprócz braku aktywności ruchowej oraz niepoprawnej diety jest to nadwaga oraz cukrzyca, predyspozycje genetyczne, wiek (przeważnie chorują osoby starsze lub w średnim wieku), a także płeć (powszechniej na chorobę wieńcową zapadają mężczyźni niż kobiety). W leczeniu choroby pomaga czosnek, redukujący ilość cholesterolu we krwi.

Zawał serca, zwany także atakiem serca, to obumarcie mięśnia sercowego, wywołane gwałtownym zatrzymaniem transportu krwi w tętnicy wieńcowej przez zakrzep krwi. Serce, jak każdy organ czy tkanka, wymaga dopływu krwi. Za transport krwi do serca odpowiedzialne są konkretne naczynia krwionośne, nazywane arteriami wieńcowymi. Gdy te żyły i tętnice ulegają zwężaniu, przeważnie przez formujące się blaszki miażdżycowe, napływ krwi do serca jest utrudniony, co może przyczynić się do trwałej niewydolności serca.

Jest to spowodowane odkładaniem się cholesterolu w ścianach tętnic wieńcowych, w skutek czego stają się one bardziej kruche i mniej elastyczne. Jeśli duży skrzep oderwie się od ścianek tętnic, może kompletnie wstrzymać napływ krwi do serca i spowodować zawał serca. Niepokojące objawy to ból w okolicy mostka, promieniujący do lewego barku, szyi, szczęki, duszność, przemęczenie, mdłości, ból żołądka.

Zawał serca jest statystycznie jednym z częstszych powodów śmierci, dlatego też ważna jest prewencja, a zwłaszcza zachowanie zdrowego stylu życia – stosowanie odpowiedniej diety, ubogiej w tłuszcze nasycone oraz węglowodany, a bogatej w jarzyny, owoce i ryby, kontrolowanie poziomu cukru oraz cholesterolu we krwi, utrzymywanie aktywności fizycznej, regularne ćwiczenia fizyczne, zachowanie odpowiedniej masy ciała, unikanie palenia tytoniu.

Każdego roku na wszystkich kontynentach diagnozuje się około 150 milionów zachorowań. Eksperci obliczyli, że do grzybiczego stanu zapalnego pochwy przynajmniej raz w życiu dochodzi u 75% kobiet. Informacje są szokujące, tym bardziej, że rozwijająca się grzybica pochwy stanowi istotne niebezpieczeństwo dla zdrowia.

Choroba jest zwłaszcza groźna dla pań w ciąży, gdyż mogą u nich pojawić się powikłania, które ujemnie wpłyną na rozwój zarodka. Kluczowe jest względnie wczesne ujawnienie choroby, tak więc nie należy odkładać wizyty u ginekologa w przypadku zaobserwowania jakichkolwiek znaków mogący sygnalizować, że jest to grzybica pochwy. Takimi objawami są: ból i swędzenie podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu, a także objawy powiązane z drogami rodnymi: modyfikacje w wyglądzie sromu, zmiany skórne, upławy.

Po stwierdzeniu infekcji trzeba definitywnie przestrzegać zaleceń lekarza, stosować się do zaleconej terapii. Szczególnie czujne powinny być panie, które mają już za sobą tą chorobę, gdyż grzybica pochwy ma tendencje nawrotowe. Najlepszymi sposobami zabezpieczającymi jest unikanie irygacji pochwy, poprawna higiena, ubieranie przewiewnej bielizny.

Cukrzyca typu 2 to jedna z najczęściej występujących chorób w krajach rozwiniętych, związana przede wszystkim ze złą dietą, otyłością, brakiem ruchu fizycznego oraz szkodliwym trybem życia. Cukrzyca typu 2 polega na tym, że pomimo, że insulina jest prawidłowo wytwarzana przez trzustkę, organizm nie reaguje już na nią właściwie.

Proces ten określany jest mianem insulinooporności – komórki wymagają coraz większej ilości insuliny w celu przekształcenia tej samej ilości glukozy. W końcu następuje sytuacja, w którym trzustka nie jest już w stanie wytwarzać większej dawki insuliny. Cukrzyca występuje z reguły u osób powyżej trzydziestego piątego roku życia, a kluczową formą jej przeciwdziałania jest po prostu wdrożenie właściwej diety.

Cukrzyca typu 2 jest nieuleczalną chorobą, jeżeli raz człowiek się jej nabawi, będzie chorował na nią do końca życia. Jeśli ktoś jest otyły, najprawdopodobniej cukrzyca typu 2 już rozwija się w jego organizmie – z początku pojawia się ona bez wyraźnych symptomów zewnętrznych, aczkolwiek gdy one nastąpią, jest już za późno, by zapobiec chorobie, dlatego jest ona często mieniona „cichym zabójcą”. Leczenie cukrzycy bazuje przede wszystkim na zmniejszeniu wysokiego stanu glukozy we krwi w organizmie.

Udar mózgu spowodowany długookresowym stosowaniem niewłaściwej diety, z dużą ilością tłuszczów nasyconych oraz tłuszczów trans, które powodują odkładanie się cholesterolu w żyłach i tętnicach, wywołując blokowanie transportu krwi, również transportu krwi w mózgu. Jeśli krew nie jest w stanie normalnie przemieszczać się w naczyniach krwionośnych mózgu, tlen nie jest transportowany do wszystkich komórek ciała, które w efekcie ulegają zniszczeniu.

Objawy udaru mózgu najczęściej pojawiają się nagle. Wczesne symptomy to problemy z zachowaniem pozycji stojącej, zawroty głowy, zakłócenia równowagi. Następnie dołączają również kłopoty z mówieniem i zrozumieniem, ponieważ komórki mózgu w konkretnych rejonach pozostają niedotlenione. Zwiastuny udaru mózgu to także osłabienie konkretnej partii ciała, na przykład twarzy, ręki lub nogi oraz nagłe problemy ze wzrokiem oraz gwałtowny dotkliwy ból głowy. U konkretnego chorego mogą pojawić się tylko niektóre symptomy udaru mózgu lub cała ich seria.

Niestety bardzo mały procent pacjentów, dotkniętych udarem mózgu, zostaje całkowicie wyleczonych. Bardzo znaczącą rolę ma tu czas, który minął od dostrzeżenia pierwszych objawów udaru do interwencji lekarzy. Aby przeciwdziałać rozległym powikłaniom pacjent powinien zgłosić się na ostry dyżur w ciągu dwóch godzin.