Zdrówko!

Menopauza to stan zdrowia u kobiet, pojawiający się przeważnie około pięćdziesiątego roku życia, spowodowany zakłóceniem gospodarki hormonalnej w organizmie, a ściślej rzecz biorąc, zredukowaniem ilości żeńskich hormonów płciowych, między innymi estrogenów.

Nie istnieje pojedynczy lek na menopauzę, wspomagająca w minimalizowaniu objawów tej przypadłości może okazać się hormonalne leczenie zastępcze, czyli przepisywanie hormonów, kiedy człowiek nie wytwarza ich już w adekwatnej ilości. Objawy menopauzy to między innymi zmęczenie, smutek, brak przyjemności z życia, zmienność nastroju, napady gorąca, obniżenie libido, suchość pochwy i suchość skóry. W trakcie menopauzy może rozwinąć się również osteoporoza, dlatego zaleca się suplementację wapnia i magnezu, aby przeciwdziałać chorobie.

Nieraz objawy klimakterium zmniejszają niektóre zioła, na przykład dziurawiec, który pozwala zmniejszać zły nastrój i depresję oraz zmienność nastroju. Oprócz tego omega-3 kwasy tłuszczowe, zawierające się w dużej ilości w rybach, dyni oraz siemieniu lnianym, pomagają zwalczać napady gorąca, suchość waginy oraz suchość skóry, a także suchość włosów i łamliwość paznokci. Z kolei fitoestrogeny, znajdujące się w soi, soczewicy czy grochu, pomagają zachować równowagę hormonalną.

Rak krwi, szpiku kostnego oraz systemu limfatycznego to białaczka. Choroba bazuje na tym, że szpik kostny nie funkcjonuje poprawnie i wytwarza nieprawidłowe białe krwinki, które nie ulegają zniszczeniu i atakują zdrowe krwinki. Można wyodrębnić trzy dominujące rodzaje tej choroby – białaczka ostra, szpikowa (granulocytowa) oraz limfatyczna. Może zaatakować ludzi w każdym wieku.

Białaczka jest najczęstszym nowotworem u dzieci (przeważnie pojawia się u nich postać ostra). Natomiast odmiana limfatyczna jest charakterystyczna dla osób dojrzałych, powszechniej pojawia się u kobiet niż u panów, zazwyczaj u osób rasy białej. Elementami ryzyka w białaczce jest zespół Downa, a także radioterapia i chemioterapia używana do leczenia innych rodzajów nowotworów.

Białaczka przejawia się z początku osłabieniem organizmu, chronicznymi infekcjami, chronicznym wyczerpaniem, wysoką gorączką, dreszczami, łatwym tworzeniem się siniaków. Oprócz tego czasami występuje kołatanie serca, bóle brzucha i bóle kości, brak tchu, utrata wagi ciała, brak apetytu. Białaczka jest leczona przede wszystkim chemioterapią i radioterapią oraz poprzez przeszczep szpiku kostnego. Największa wyleczalność choroby jest u dzieci, jednak pacjenci dorośli, którzy raz zapadli na białaczkę, posiadają bardzo duże szanse na remisję choroby.

Choroba wrzodowa to schorzenie, które doświadcza ludzi w każdym wieku, bez względu na płeć i rasę. Cechuje się przejawami, które mylnie możemy przypisywać stresowi. Objawy wrzodów żołądka to przede wszystkim intensywne uczucie pieczenia w żołądku, w okolicy mostka, trwające nawet do kilku godzin, często mylone ze zgagą. Uczucie pieczenia jest wyjątkowo dokuczliwe, kiedy żołądek jest pusty.

Ponadto pojawiają się także nudności, wymioty, przemęczenie, ból w klatce piersiowej, krwawienie i obecność krwi w kale, brak apetytu, a co za tym idzie – spadek masy ciała. Do tej pory uważano, że zasadniczą przyczyną wrzodów jest stres, alkohol oraz pikantne jedzenie, nadużywanie aspiryny oraz ibuprofenu, aczkolwiek w minionych latach naukowcy wykryli, że główną przyczyną wrzodów jest zakażenie drobnoustrojem Helicobacter pyroli, przekazywanym w czasie całowania oraz przez skażoną żywność.

Zarażenie tą bakterią pozostaje niestety na całe życie, nie możemy jej wyeliminować, a jedynie złagodzić lub zlikwidować symptomy schorzenia. Symptomy wrzodów żołądka możemy leczyć lekarstwami zobojętniającymi sok żołądkowy oraz redukującymi generowanie kwasów w żołądku, lecz przede wszystkim konieczne jest stosowanie lekkostrawnej diety, picie mleka, wystrzeganie się alkoholu oraz palenia papierosów. Nieleczone objawy wrzodów żołądka mogą przyczynić się do nieodwracalnego defektu błony śluzowej żołądka oraz rozpadu wewnętrznego tkanek.

Prostata jest narządem, który występuje u każdego mężczyzny, jednak szczególnie wraz z wiekiem, wielu mężczyzn ma kłopoty z nią związane, które mogą przyczynić się nawet do raka prostaty. Nowotwór prostaty rozwija się pomału, co zapewnia wczesną jego identyfikację i zastosowanie właściwego leczenia. Leczenie zależne jest przede wszystkim od stopnia postępu choroby.

Efektywny lek na prostatę to terapia hormonalna, zmniejszająca rozmiar nowotworu, jednak przyczyniająca się do wielu skutków ubocznych, ponieważ prowadzi do zmniejszenia stężenia testosteronu. Wlicza się do nich: zmniejszenie libido, zwiększenie piersi, akumulowanie się tkanki tłuszczowej, odczuwanie gorąca. W skomplikowanych przypadkach wykorzystuje się leczenie chirurgiczne oraz radiologiczne.

Leczenie promieniowaniem ma także wiele efektów ubocznych, w tym problemy trawienne, krwawienie z odbytu, po tak groźne jak możliwość rozwoju nowotworu odbytnicy. Kiedy jeszcze nie rozwinął się rak prostaty, a jedynie doszło do powiększenia gruczołu, trzeba zmienić tryb życia – praktykować regularne ćwiczenia ruchowe (na przykład systematycznie spacerować), stosować odpowiednią dietę, a to może mieć dodatni wpływ na zatrzymanie postępu choroby. Poza tym powinno się często oddawać mocz, co też pozwala zapobiec chorobie.

Najczęstsze zaburzenie krzepliwości krwi, pojawiające się prawie tylko i wyłącznie u mężczyzn, to hemofilia. Dziewczynki niezmiernie rzadko są dotknięte tą chorobą, jednakże mogą być przewodnikami genów, odpowiedzialnych za przebieg choroby. Jest to choroba wrodzona, choruje na nią 1 na 5000 do 10000 chłopców.

Hemofilia powoduje zmniejszenie krzepliwości krwi, gdyż zaburzone jest produkowanie składników krzepliwości krwi, koniecznych do normalnego procesu krzepnięcia krwi. Wyróżniamy dwa rodzaje choroby: hemofilia A, gdzie ma miejsce mały poziom składnika VIII krzepnięcia krwi oraz B, gdzie brakuje składnika IX krzepnięcia krwi. Przejawami choroby są przede wszystkim nadmierne krwawienia, nie tylko zewnętrzne, ale także wewnętrzne, w tym w stawach (wywołujące obrzęk oraz ból stawów), czy mózgu.

Oprócz tego występuje samoistne krwawienie po urazach, krew w moczu oraz stolcu, krwawienie po zabiegach stomatologicznych, przewlekłe krwawienie u noworodków po odcięciu pępowiny. Choroba może mieć postać łagodną, umiarkowaną bądź poważną. Żeby wykryć chorobę, należy przeprowadzić badania krzepliwości krwi. Terapia tej choroby bazuje na otrzymywaniu zastępczych elementów krzepnięcia krwi, jest to tak zwana terapia zastępcza krzepliwości krwi.