Zdrówko!

Potencja u mężczyzn jest związana z procesami fizjologicznymi, a problemy z erekcją mogą czasem być zwiastunem chorób, takich jak chandra czy problemy z prostatą, jednak z reguły są stanem tymczasowym, związanym ze stresem czy chronicznym zmęczeniem. Najlepszy lek na potencję to robienie ćwiczeń, które pozwalają utrzymać sprawność podczas stosunku seksualnego.

Symptomami problemów z popędem są: obniżenie zainteresowania seksem, słaby wzwód podczas stosunku płciowego, brak jędrności penisa w czasie wzwodu. Bezpośrednim powodem braku wzwodu są problemy z dopływem krwi do ciał jamistych w penisie, co powoduje brak jędrności penisa w trakcie erekcji. Przyczynami takiego stanu mogą być nadmierne zmęczenie, stres, nerwica, niedobór witamin, siedzący tryb życia, wywołujący słabe ukrwienie narządów płciowych, a także choroby zapalne oraz otyłość.

Redukcja masy ciała oraz zwiększenie aktywności fizycznej skutecznie mogą poprawić jakość życia erotycznego. Ponadto, mężczyznom po czterdziestym roku życia nie poleca się robienia długich przerw od seksu, gdyż ujemnie oddziałuje to na . Zaleca się masaże gruczołu krokowego oraz aktywność płciową w godzinach porannych oraz regularne uprawianie miłości. Jeżeli powyższe rady nie dają rezultatu, warto wybrać się do seksuologa.

Prostata jest narządem, który występuje u każdego mężczyzny, jednak szczególnie wraz z wiekiem, wielu mężczyzn ma kłopoty z nią związane, które mogą przyczynić się nawet do raka prostaty. Nowotwór prostaty rozwija się pomału, co zapewnia wczesną jego identyfikację i zastosowanie właściwego leczenia. Leczenie zależne jest przede wszystkim od stopnia postępu choroby.

Efektywny lek na prostatę to terapia hormonalna, zmniejszająca rozmiar nowotworu, jednak przyczyniająca się do wielu skutków ubocznych, ponieważ prowadzi do zmniejszenia stężenia testosteronu. Wlicza się do nich: zmniejszenie libido, zwiększenie piersi, akumulowanie się tkanki tłuszczowej, odczuwanie gorąca. W skomplikowanych przypadkach wykorzystuje się leczenie chirurgiczne oraz radiologiczne.

Leczenie promieniowaniem ma także wiele efektów ubocznych, w tym problemy trawienne, krwawienie z odbytu, po tak groźne jak możliwość rozwoju nowotworu odbytnicy. Kiedy jeszcze nie rozwinął się rak prostaty, a jedynie doszło do powiększenia gruczołu, trzeba zmienić tryb życia – praktykować regularne ćwiczenia ruchowe (na przykład systematycznie spacerować), stosować odpowiednią dietę, a to może mieć dodatni wpływ na zatrzymanie postępu choroby. Poza tym powinno się często oddawać mocz, co też pozwala zapobiec chorobie.

Najczęstsze zaburzenie krzepliwości krwi, pojawiające się prawie tylko i wyłącznie u mężczyzn, to hemofilia. Dziewczynki niezmiernie rzadko są dotknięte tą chorobą, jednakże mogą być przewodnikami genów, odpowiedzialnych za przebieg choroby. Jest to choroba wrodzona, choruje na nią 1 na 5000 do 10000 chłopców.

Hemofilia powoduje zmniejszenie krzepliwości krwi, gdyż zaburzone jest produkowanie składników krzepliwości krwi, koniecznych do normalnego procesu krzepnięcia krwi. Wyróżniamy dwa rodzaje choroby: hemofilia A, gdzie ma miejsce mały poziom składnika VIII krzepnięcia krwi oraz B, gdzie brakuje składnika IX krzepnięcia krwi. Przejawami choroby są przede wszystkim nadmierne krwawienia, nie tylko zewnętrzne, ale także wewnętrzne, w tym w stawach (wywołujące obrzęk oraz ból stawów), czy mózgu.

Oprócz tego występuje samoistne krwawienie po urazach, krew w moczu oraz stolcu, krwawienie po zabiegach stomatologicznych, przewlekłe krwawienie u noworodków po odcięciu pępowiny. Choroba może mieć postać łagodną, umiarkowaną bądź poważną. Żeby wykryć chorobę, należy przeprowadzić badania krzepliwości krwi. Terapia tej choroby bazuje na otrzymywaniu zastępczych elementów krzepnięcia krwi, jest to tak zwana terapia zastępcza krzepliwości krwi.

Dziurawiec zwyczajny zalicza się do ziół wieloletnich kwitnących na żółto. Spotkać je możemy kwitnące w stanie dzikim w Ameryce Północnej oraz w Europie. Dziurawiec przeważnie rozkwita na wiosnę. Nazwa łacińska tego zioła brzmi: hypericum perforatum. Dziurawiec używany był od dawna w medycynie naturalnej. Od niedawna dziurawcem interesują się także specjaliści medycyny konwencjonalnej z Zachodu, przede wszystkim pod względem jego użyteczności w terapii lęku i stanów depresyjnych.

Już średniowieczne czasopisma sygnalizują, że za pomocą dziurawca kurowano wszelkie stany zapalne, urazy, oparzenia, bóle mięśni, wysokie ciśnienie krwi, kłopoty z żołądkiem, bezsenność, hemoroidy czy depresję. Wnikliwe badania na skuteczność dziurawca w walce z chandrą i stanami lękowymi wykonano w Europie w latach 90-tych. Doświadczenia nie dostarczyły jednoznacznej odpowiedzi na zagadnienie, w jaki sposób dziurawiec oddziałuje na mózg podczas depresji. Dziurawiec zwyczajny jest ogólnodostępny w postaci wyciągów, tabletek, kapsułek, a także w postaci suszonych ziół do herbaty.

Przy zażywaniu leków przeciwdepresyjnych wyprodukowanych na bazie dziurawca ich początkowe przeciwdepresyjne działanie widoczne jest po ok. 4-6 tygodniach. Leki z dziurawca są niebywale popularne, ponieważ posiadają identyczną efektywność jak preparaty syntetyczne, a nie przynoszą dokuczliwych skutków ubocznych.

Przebiega nagle i kwalifikowana jest do schorzeń cywilizacyjnych. Dna moczanowa to choroba, wywołana za dużym stężeniem kwasu moczowego we krwi, co doprowadza do artretyzmu, stanu zapalnego, opuchnięcia i bolesności stawów. Wielokrotnie jest określana jako najbardziej uciążliwy wariant zapalenia stawów. Często bezpośrednią przyczyną dużego stanu kwasu moczowego we krwi są choroby nerek, związane z upośledzeniem wydalania kwasu moczowego, hiperurykemia oraz niewłaściwa dieta, które powodują odkładanie się kryształów kwasu moczowego w ścięgnach, co w efekcie doprowadza do bólu.

Dna moczanowa w większości wypadków dotyczy palucha, ale też innych stawów, na przykład kolan. Jest to schorzenie przewlekłe, bazująca na wielokrotnych nawracających napadach intensywnego, głębokiego bólu, czasami palącego lub pulsującego i obejmującego również sąsiednie stawy. Oprócz tego pojawia się obrzęk stawów, który jest w stanie w najcięższych przypadkach prowadzić do permanentnego defektu stawów oraz ścięgien.

Dna moczanowa leczona jest odpowiednimi lekami przeciwbólowymi, aczkolwiek konieczna jest trwała modyfikacja trybu życia – picie dużych ilości płynów, co pomaga w wydalaniu toksyn, unikanie alkoholu oraz żywności, zawierającej duże ilości tłuszczów. Polecane jest też stałe wykonywanie ćwiczeń.