Zdrówko!

Sporo zagrożeń rodziny bierze się z niedorozwiniętych, zaburzonych ewentualnie zacofanych relacji miedzy osobami je tworzącymi. W rozstrzygnięciu tematu wesprze nam na pewno psycholog warszawa. Do ważnych przeszkód należny brak wzorców integrujących mężczyznę wokół wartości ojcowskich, a kobietę wokół wartości macierzyńskich. Emancypacja kobiety z zadań rodzicielskich do zadań wytwórczych dokonała z niej nie tyle pełna osobowość, ile postać pseudomęska i pseudożenska. Odmowa form samorealizacji przez bycie matka, przez rodzicielstwo i zastąpienie ich przez formy antymacierzynskie, zniszczyło podstawy zdrowej identyfikacji kobiecej. Kobieta zrezygnowała z bycia Dobra Matka po to, aby objawić się jako Dobry Pracownik. Równolegle mężczyzna utracił wizerunek Dobrego Ojca, gdyż został zepchnięty z pozycji męskich. Stal się wiec wzorem Złego Ojca. W ten schemat kobieta wpisuje sie jako ojciec alternatywny, jako anty-ojciec. A mężczyzna wyparty z okładu ojcowsko-macierzyńskiego ochoczo przyjął i zawłaszczył miejsce Dziecka. Ojciec w tych warunkach stal się autoerotyczny, narcystyczny, deficytowy.
Bycie negatywnym Dzieckiem nie pozwala być pozytywnym ojcem mężczyźnie, który przyjął grę w bycie Ojcem-Mężem-Dzieckiem. Pozytywny Ojciec jest przede wszystkim Dorosłym. Bycie Dorosłym nie możne dojść do skutku w okładzie małżeńskim, w którym kobieta chce być mężczyzna. Wyparcie z okładu małżeńskiego mężczyzny, przydziela kobiecie dodatkowe przywileje panowania i zniewalania. W tej dynamice mężczyzna staje sie negatywnym panem, a wiec niewolnikiem okładu. Taka marginalizacja wywołuje zachowania naśladowcze, mimetyczne, maskujace. Utrzymuje je i rozwija w rozbudowany system panowania i – niewoli. Ofiarą tego systemu jest kobieta jako zona i matka. Mimo, ze podkrada sobie prerogatywy mężczyzny jako męża i ojca, nie możne ich wykorzystać inaczej jak przez konflikt, przemoc czy dyktat spowity w miłosna frazeologie. Dziecko ma zadanie podwójne: potwierdzić matkę w jej macierzyństwie i zakwestionować ojca w jego ojcostwie. Wynikiem jest rezygnacja i uciekanie ojca na margines okładu rodzinnego, przyjecie pozycji Dziecka i wejście w konflikt z Dzieckiem, które jest reprezentantem matki. W tym konflikcie ambiwalencja Dziecka musi zostać przesadzona. Dziecko otrzymuje zalecenie bycia z matka, przeciw ojcu. W rażących przypadkach, Dziecko uczy się od matki, jak być bez ojca. Rewindykacja matki da się zdefiniować jako odrzucenie praw ojca, i eo ipso mężczyzny, do Dziecka.